இலங்கையின் சுதந்திரம் மற்றும் வரலாற்று வளர்ச்சியில் முஸ்லிம்களின் வகிபாகம்

(அஸீம் கிலாப்தீன்)

இலங்கை என்பது பல்லின, பல்கலாச்சார மற்றும் பல்சமய விழுமியங்களைக் கொண்ட ஒரு தீவு நாடு. இந்த நாட்டின் வரலாற்றில் இஸ்லாமியச் சமூகம் என்பது வெறும் ஒரு சிறுபான்மைச் சமூகம் மட்டுமல்ல; அது இந்த நாட்டின் பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பை உருவாக்கிய முக்கிய தூண்களில் ஒன்றாகும். கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இன்று வரை, முஸ்லிம்கள் இலங்கையின் இறைமையைப் பாதுகாப்பதிலும், அதன் தனித்துவத்தை உலகிற்குப் பறைசாற்றுவதிலும் முன்னின்று உழைத்துள்ளனர். இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை, ஆரம்பகால வருகை முதல் சுதந்திரப் போராட்டம் மற்றும் நவீன கால வளர்ச்சி வரை முஸ்லிம்களின் பங்களிப்பை விரிவாக ஆராய்கிறது.   இலங்கைக்கும் அரபு நாடுகளுக்குமிடையிலான தொடர்பு இஸ்லாத்தின் தோற்றத்திற்கும் முற்பட்டது என்றாலும், அப்பாஸியக் கலீபா ஹாரூன் ரஷீதின் ஆட்சிக் காலத்தில் (கி.பி. 786-809) இது உத்தியோகபூர்வமான மற்றும் வலுவான வர்த்தக உறவாக மாறியது.

வர்த்தகத் தூதர்கள்: அரேபியர்கள் இலங்கையை "ஸெரெண்டிப்" (Serendib) என்று அழைத்தனர். அவர்கள் முத்துக்கள், இரத்தினங்கள் மற்றும் வாசனைத் திரவியங்களைப் பெற்றுக்கொண்டு, மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தை இங்கு அறிமுகப்படுத்தினர்.

இலங்கை மன்னர்கள் அரபு வர்த்தகர்களைப் பெரிதும் மதித்தனர். குறிப்பாக, கண்டி மற்றும் அனுராதபுர மன்னர்கள் முஸ்லிம் வர்த்தகர்களுக்கு வரிச் சலுகைகளையும், தங்குவதற்கான நிலங்களையும் வழங்கினர்.

வர்த்தக நோக்கத்திற்காக வந்த அரேபியர்கள், உள்ளூர் பெண்களை மணம் முடித்து, இலங்கையின் கரையோரப் பகுதிகளில் நிலையான குடியிருப்புகளை அமைத்தனர். இது இலங்கையில் ஒரு புதிய "சோனகர்" (Moors) சமூகம் உருவாகக் காரணமாக அமைந்தது.

16-ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பியர்களின் வருகை இலங்கையின் அமைதியைக் குலைத்தது. இதன்போது நாட்டின் பாதுகாப்பிற்காக முஸ்லிம்கள் ஆற்றிய தியாகங்கள் அளப்பரியவை.

போர்த்துக்கேயர்கள் இலங்கையின் கரையோரங்களைக் கைப்பற்றி, கத்தோலிக்க மதத்தைப் பரப்பவும் வர்த்தகத்தைத் தமதாக்கவும் முயன்றனர். இதன்போது முஸ்லிம்கள் மன்னர்களுக்கு விசுவாசமாக இருந்து போரிட்டனர். 1518-இல் கொழும்பில் போர்த்துக்கேயர் கோட்டை கட்ட முயன்றபோது, முஸ்லிம்கள் சிங்களப் படைகளுடன் இணைந்து அதைக் கடுமையாக எதிர்த்தனர். போர்த்துக்கேயரின் சித்திரவதைகளுக்கு அஞ்சி முஸ்லிம்கள் வெளியேறியபோது, கண்டி மன்னன் செனரத் அவர்களுக்கு புகலிடம் அளித்து, கிழக்கு மாகாணத்தில் (மட்டக்களப்பு, சம்மாந்துறை) குடியேற்றினார். இதற்கு கைமாறாக முஸ்லிம்கள் கண்டி இராச்சியத்தின் எல்லையோரப் பாதுகாவலர்களாகச் செயற்பட்டனர்.

ஒல்லாந்தர்கள் முஸ்லிம்களின் வர்த்தகத்தைத் தடை செய்து, அவர்களை ஒடுக்க முனைந்தனர். இருப்பினும், முஸ்லிம்கள் இரகசியமாக மன்னர்களுக்குத் தகவல் வழங்கும் ஒற்றர்களாகவும், இராணுவ வீரர்களாகவும் பணியாற்றினர். பிரித்தானியர் காலத்தில், மலாய முஸ்லிம்கள் (Malay Muslims) "இலங்கை ரைபிள் படைப்பிரிவில்" (Ceylon Rifle Regiment) இணைந்து நாட்டின் பாதுகாப்பில் முக்கிய பங்காற்றினர்.

20-ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் இலங்கையில் சுதந்திரத் தீ பரவத் தொடங்கியது. இதில் முஸ்லிம் தலைவர்கள் ஒருமித்த கருத்துடன் செயற்பட்டனர். டி.பி. ஜாயா அவர்கள் இலங்கை முஸ்லிம்களின் வரலாற்றில் பொற்காலத் தலைவராகக் கருதப்படுகிறார். 1944-இல் சோல்பரி ஆணைக்குழுவின் முன் அவர் ஆற்றிய உரை வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. சிறுபான்மையினருக்கான பாதுகாப்பை விட, நாட்டின் சுதந்திரமே முதன்மையானது என அவர் முழங்கினார். "முஸ்லிம்கள் ஒருபோதும் சுதந்திரத்திற்குத் தடையாக இருக்க மாட்டார்கள்" என்ற அவரது வாக்குறுதி, சிங்களத் தலைவர்கள் முஸ்லிம்கள் மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கையை அதிகரித்தது. கொழும்பு ஸாஹிரா கல்லூரியை ஒரு தேசிய கல்வி மையமாக மாற்றி, முஸ்லிம் இளைஞர்களை நவீன கல்வி நோக்கித் திருப்பினார்.

"அனைவரும் ஒரு தாயின் பிள்ளைகள்" என்ற கொள்கையை உடையவர் சேர் ராஸிக் பரீத்  இன நல்லிணக்கத்தின் தூதுவர் என்று இரை அழைப்பர். அவர் பிரித்தானிய ஆட்சியில் சட்டசபை உறுப்பினராக இருந்தபோது, இனவாதத்திற்கு இடமளிக்காமல் தேசிய நலன்களுக்காகக் குரல் கொடுத்தார். முஸ்லிம் பெண்களின் கல்விக்காகவும், இஸ்லாமிய கலாச்சார அடையாளங்களைப் பாதுகாப்பதற்காகவும் அவர் பல நிறுவனங்களை நிறுவினார்.  சேர் மொஹமட் மாக்கான் மாக்கார் 1931-இல் அமைக்கப்பட்ட அமைச்சரவையில் இடம்பெற்றார். இலங்கையின் பொருளாதாரக் கொள்கைகளை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு இவர் வகித்தார். எம்.சி. சித்திலெப்பை முஸ்லிம் சமூகத்தின் கல்வி மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திட்டவர். முஸ்லிம்கள் நவீன கல்வியைக் கற்க வேண்டும் எனப் போராடியவர்.

முஸ்லிம்கள் தங்களின் செல்வத்தை நாட்டின் பொதுச் சொத்துகளாக மாற்றினர். மக்கான் மாக்கார் குடும்பம் உட்பட பல முஸ்லிம் செல்வந்தர்கள் கொழும்பின் முக்கிய பகுதிகளில் உள்ள தமது காணிகளை அரச நிறுவனங்களுக்கு வழங்கினர். இன்று நாம் காணும் கொழும்பு அருங்காட்சியகம் (National Museum) அமைந்துள்ள நிலம் முஸ்லிம் குடும்பத்திற்குச் சொந்தமானது என்பது அவர்களின் தேசப்பற்றுக்குச் சான்றாகும். இலங்கையின் முதல் முஸ்லிம் நீதியரசர்கள் மற்றும் சிவில் அதிகாரிகளின் பங்களிப்பு நாட்டின் சட்ட ஒழுங்கைப் பேணுவதில் முக்கியமானது. குறிப்பாக, முஸ்லிம் விவாக மற்றும் விவாகரத்துச் சட்டம் போன்ற தனிநபர் சட்டங்கள் நாட்டின் பன்முகத்தன்மையை அங்கீகரித்தன. இலங்கையின் அந்நியச் செலாவணியில் முஸ்லிம் வர்த்தகர்களின் பங்கு இன்றும் மிக அதிகம்.

பேருவளை மற்றும் இரத்தினபுரி போன்ற பகுதிகளில் முஸ்லிம்கள் முன்னெடுத்த இரத்தினக்கல் வர்த்தகம் இலங்கையை உலக வரைபடத்தில் இடம்பிடிக்கச் செய்தது.

நாட்டின் மூலை முடுக்கெல்லாம் வர்த்தக நிலையங்களை நிறுவி, நுகர்வோர் பொருட்களைப் பரவலாக்கிய பெருமை முஸ்லிம்களையே சாரும். சுதந்திரத்திற்குப் பின்னரான காலப்பகுதியிலும், குறிப்பாக 30 ஆண்டுகால உள்நாட்டுப் போரின் போது, முஸ்லிம்கள் நாட்டின் ஒருமைப்பாட்டிற்காக உறுதியாக நின்றனர். வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்ட போதிலும், அவர்கள் பிரிவினைவாதத்தை ஆதரிக்காது "ஒற்றையாட்சி" என்ற நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருந்தனர். இது நாட்டின் இறைமையைப் பாதுகாப்பதில் மிக முக்கியமான அரசியல் நகர்வாகும். சுருக்கமாகக் கூறின், இலங்கையின் வரலாறு என்பது முஸ்லிம்களின் பங்களிப்பின்றி முழுமை பெறாது. வர்த்தகர்களாக வந்து, போராளிகளாக மாறி, பின்னர் இராஜதந்திரிகளாக நாட்டை வழிநடத்திய பெருமை அவர்களுக்கு உண்டு. டி.பி. ஜாயா, சேர் ராஸிக் பரீத் போன்ற தலைவர்கள் காட்டிய அந்தத் தேசப்பற்று, இன்றைய காலப்பகுதியிலும் இனங்களுக்கு இடையிலான விரிசல்களை நீக்கி, ஒரு வளமான இலங்கையைக் கட்டியெழுப்பத் தூண்டுகோலாக அமைய வேண்டும். இலங்கையின் மண்ணும், அதன் சுதந்திரக் காற்றும் முஸ்லிம்களின் தியாகத்திற்கு என்றும் சாட்சியாக இருக்கும்.